Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/7406 K.2021/5370

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık amacıyla kantine kırık olan pencereden girme eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 116/2, 31/2. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 maddelerine göre hesaplanan 4 yıllık asli dava zamanaşımının 10/12/2015 tarihli mahkumiyet hükmünden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde

Dosya içeriğine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Kantinden 50,00TL para çalan sanık hakkında çalınan paranın değeri nazara alınarak 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,