Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/7443 K.2020/4865

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde,

Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanık müdafiinin dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline istem gibi İADESİNE,

B-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

TCK’nın 142/2-h ve 143. maddeleri gereğince hükmolunan 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanunun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 6 yıl 3 ay yerine 5 yıl 15 ay hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanığın tutuklulukta geçirdiği sürenin, 5237 sayılı TCK'nın 63. maddesi uyarınca cezasından mahsup edilmesi ve 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.