KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2020/7490 E., 2020/7212 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Haziran 2020
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, ibadethanelere ve mezarlıklara zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
294 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, ibadethanelere ve mezarlıklara zarar verme suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, kararın 24.06.2014 tarihinde kesinleşmesinin ardından denetim süresi içinde 25.09.2014 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın açıklanması için ihbarda bulunulması nedeniyle önceki hükmün açıklandığı,
hükmün açıklanmasına esas alınan mahkumiyetin 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, suça sürüklenen çocuğun denetim süresinde işlediği 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı, öncelikle ihbar dosyası yönünden uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan hüküm yönünden hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekmekte ise de;
suça sürüklenen çocuğun güncel adli sicil kaydının incelenmesinde; deneme süresi içinde işlediği ve uzlaşma kapsamında olmayan suçlar nedeniyle hükmün açıklanması koşulları oluştuğundan, hükmün açıklanmasını gerektirmeyen karar nedeniyle hükmün açıklanmış olması sonuca etkili görülmeyerek yapılan incelemede;
Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun camiinin camını kırıp girerek camiden para çalma eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a, 153/1, 31/2. maddesinde tanımlanan suçlar için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerine göre hesaplanan 4 yıllık asli dava zamanaşımının 24/12/2015 tarihli mahkumiyet hükmünden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2020/7490, K. 2020/7212, 30 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama