Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/7624 K.2020/5783

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Suça sürüklenen çocukların eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143, 116/4, 119/1-c maddelerinde tanımlanan hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını oluşturduğu anlaşılmakla, zamanaşımının dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Kullanma hırsızlığı suçunun oluşabilmesi için geçici yararlanma amacıyla alınan malın, kısa bir süre kullanıldıktan sonra sahibine geri verilmesi veya kolaylıkla bulunabileceği bir yere bırakılması, henüz bırakılmamış ise geri verilmek üzere alındığının açıkça anlaşılması ve iade amacının malın alınırken mevcut olması gerektiği, bu amacın da somut olaya ilişkin özelliklerin değerlendirilmesiyle anlaşılabileceği, dava konusu olayda ise; suça sürüklenen çocukların suç tarihinde müştekiye ait evin altında bulunan garajda park halindeki bisikleti görmeleri üzerine,

suça sürüklenen çocuk ...’nın etrafı gözetlerken, suça sürüklenen çocuk ... tarafından bisikletin çalındığı, dosyada yer 10.06.2014 tarihli kolluk tutanağına göre, güvenlik kameralarından elde edilen görüntüler sayesinde suça sürüklenen çocukların teşhis edilerek kolluk görevlileri tarafından yakalandıkları ve bisikleti terk ettikleri yeri göstermelerine rağmen bisikletin bulunamadığının anlaşıldığı olayda;

suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 146/1. maddesinin uygulanma koşullarının gerçekleşmediği ve eylemlerinin TCK'nın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, suçun kullanma hırsızlığı olduğu kabul edilerek müştekinin şikayetten vazgeçmesi nedeniyle düşme kararı verilmesi,

2. 19/12/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanunun 6.maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesine eklenen 4. fıkra gereğince “hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçunun işlenmesi halinde, bu suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılabilmesi için şikayet aranmaz” hükmü gereği, konut dokunulmazlığını bozma suçunun suç tarihi itibariyle şikayete tabi olmadığı gibi uzlaştırma kapsamında da bulunmadığının anlaşılması karşısında; konut dokunulmazlığını bozma suçunun 5237 sayılı TCK’nın 142/4. maddesi uyarınca şikayete tabi olmadığı gözetilmeden şikayetten vazgeçme nedeni ile düşme kararı verilmesi,