Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/7660 K.2021/7659

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Ceza Genel Kurulunun 04/04/2017 tarihli ve 2015/9-199 Esas, 2017/215 Karar, 08/12/2015 tarihli ve 2015/1-640 Esas, 2015/496 Karar sayılı ilamlarında da açıklandığı üzere; sanığın bir eylemi ile ilgili mahkemesince hüküm kurulmasının unutulduğu durumda, bu konuda "mahallinde her zaman hüküm verileceğine" ilişkin eleştiri yapılması gerektiği gözetilerek,sanıkların haklarında mala zarar verme suçundan açılan kamu davasında, dava zamanaşımı süreleri de gözetilerek, dosyanın mahkemece yeniden ele alınıp, bir hüküm kurulması mümkün görülmüştür. 1-O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında 12/11/2015 tarihli ve 2015/387 E.2015/641 641 karar numaralı karar ile hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verildiği,sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan dava açılmasına rağmen mahkemece sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan dolayı herhangi bir karar verilmediği, o yer Cumhuriyet savcısının 09/12/2015 tarihli temyiz talebinde bulunmasından sonra mahkemece 14/12/2015 tarihli ek karar ile sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan dolayı ayrı ayrı mahkumiyet kararı vermiş olsa da;sanıklar hakkında hüküm kurulduktan sonra,

dosyanın taraflara duruşma günü bildirilip, duruşma yapılmadan yeniden ele alınamayacağı bu nedenle duruşma yapılmadan verilen ek kararın da hukuken geçersiz olup infaz kabiliyeti bulunmadığından ve ortada incelenecek hukuken geçerli bir hüküm bulunmadığından, o yer Cumhuriyet savcısının konusu bulunmayan temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesinin yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.”

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında, adli sicil kaydında yer alan Milas 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 22/10/2009 tarihli 2008/44 E. 2009/326 K sayılı 20.05.2014 tarihinde kesinleşen ilamına konu TCK’nın 157/1.maddesinde yazılı dolandırıcılık suçuna ilişkin mahkumiyet hükmü tekerrüre esas alınarak, TCK'nin 58. maddesi uygulanmış ise de.

02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa'nın 34. maddesi ile değişik CMK'nin 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olduğundan bu kapsamda UYAP kayıtlarından yapılan incelemede,tekerrüre esas alınan ilam ile ilgili Milas 2.Asliye Ceza Ceza Mahkemesinin 25/04/2017 tarihli ek kararı ile uzlaşmanın sağlanamadığından bahisle sanık hakkında verilen ilamın aynen infazına karar verildiği dikkate alınarak, sanık hakkında bu suç yönünden tekerrür hükümlerinin uygulanması hususunda mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediği belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık hakkında TCK'nın 142/1-e maddesi uyarınca verilen 3 yıl 6 ay hapis cezasının suçun geceleyin işlenmesi nedeniyle aynı Kanun'un 143/1 maddesi gereğince 1/2 oranında artırılması sırasında 4 yıl 15 ay hapis yerine 5 yıl 3 ay hapis cezası olarak fazla ceza tayini,

2- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108. maddesinin 3.fıkrasındaki “İkinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda, hükümlünün koşullu salıverilmeyeceğine” ilişkin hükmün uygulanabilmesi için; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanıp 5275 sayılı Kanunun 108/1. maddesi uyarınca infazı yapıldıktan sonra tekrar suç işleyerek ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği,

sanık hakkında tekerrür uygulamasına esas alınan Milas 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 22/10/2009 tarihli 2008/44 E. 2009/326 K sayılı ilamı ile sanık hakkında TCK 157/1,52 ,58 maddeleri uyarınca verilen 2 yıl hapis ve 2000 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 15.Ceza Dairesinin 24.11.2015 tarih ve 2015/14388 Esas 2015/31370 karar sayılı ilamıyla hüküm fıkrasından tekerrür uygulanmasına ilişkin kısımların çıkarılması suretiyle sanık hakkındaki hükmün düzeltilerek onanmasına karar verildiği anlaşılmakla,sanık hakkında tekerrrüre esas alınan ilamda tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı

gözetildiğinde, hükümlülük kararında mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 58/7. maddesi gereğince “Mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında geceleyin işlediği hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-e maddesi uyarınca belirlenen 3 yıl 6 ay hapis cezasının aynı Kanun'un 143/1. maddesi gereğince 1/2 oranında artırılarak 4 yıl 15 ay hapis cezası olarak tayinine ve tekerrüre ilişkin hüküm fıkrasından “ sanığın ikinci kez mükerrir sayılmasına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine’’