Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/7796 K.2021/9965

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Tanık ..., katılanın işyerinin önünde tanık ... tarafından görülen aracı sanığa sattığına dair beyanda bulunmuş ise de katılanın işyerinin içinde hırsızlık yapan şahsı gördüğünü ve teşhis edebileceğini beyan eden tanık ...'ın sanığı teşhis edememesi ve sanığın da aşamalarda üzerine atılı suçları işlemediğini savunması karşısında, sanığın üzerine atılı suçları işlediğine ilişkin mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

6545 sayılı Kanun’un 104. maddesi uyarınca Kanun'un yayımı tarihinde yürürlüğe gireceğinin belirtildiği, 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile değişik TCK'nın 142/2-h maddesinin 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği ve suç tarihinin 26.06.2014 olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın hırsızlık eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan ve daha lehe olan TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu ve 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki TCK'nın 142/1-b maddesi ile hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden suç tarihinde yürürlükte olmayan ve sanığın aleyhine olan TCK'nın 142/2-h maddesi ile hüküm kurulmak suretiyle sanığa fazla ceza tayini,