Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/7797 K.2021/6342

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tensiple karar verilip, duruşma açılmadığı için çağrı kağıdı ile çağrılmayan, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan müşteki kurumun CMK'nın 260/1.maddesi uyarınca temyiz yasa yoluna başvurma hakkı bulunduğu kabul edilerek ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin sanık hakkında mühür bozma suçundan verilen hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

1-Fiilin suç oluşturmaması nedeniyle derhal beraat kararı verilmesi dışında, delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda sanığın sorgusu yapılıp savunması saptanmadan beraat kararı verilemeyeceği gözetilmeden, 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesine yanlış anlam verilerek aynı Kanun'un 191. ve 147. maddeleri gereğince sanığın sorgusu yapılmadan suçun yasal unsurlarının oluşmadığı şeklindeki gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-CMK’nın 238.maddesi hükmüne göre suçtan doğrudan doğruya zarar gören ve tahkikatın her aşamasında müdahale yoluyla kamu davasına katılma hakkı bulunan müşteki kuruma usulen haber verilmeyerek davaya katılma hakkının kısıtlanması,