Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/7823 K.2020/5086

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Mahkemece yapılan yargılama sonucunda hükümlünün 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesi gereğince 5 yıl hapis cezasıyla mahkûmiyetine dair 26/02/2019 tarihli ve 2017/598 E., 2019/157 K. sayılı kararın hükümlü tarafından istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince gerçekleştirilen inceleme neticesinde 15/04/2019 tarihli, 2019/1246 E., 2019/157 K. sayılı karar ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, hükümlünün 30/10/2019 havale tarihli dilekçesi ile, 7188 sayılı Kanun uyarınca kararı temyiz etmesi üzerine, mahkemece 01/11/2019 tarihli ek karar ile hükümlünün temyiz talebinin reddine karar verilmiş ise de;

İlk derece mahkemesi tarafından atılı suçtan dolayı hükümlünün neticeten 5 yıl hapis cezası ile mahkûmiyetine ilişkin kurulan 26/02/2019 tarihli kararla ilgili istinaf incelemesini yapan bölge adliye mahkemesince vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 15/04/2019 tarihli hükmün 5271 sayılı CMK’nın 286/2-b. maddesi gereğince kesin olup,