Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/7847 K.2020/12056

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Müştekinin 25/07/2014 tarihli şikayet dilekçesi ile yaklaşık 10 gün kadar önce parkta duvar üzerine bıraktığı cep telefonunun çalındığından bahisle şikayette bulunduğu, suça konu cep telefonunun IMEI araştırmasına göre, 15/07/2014-19/07/2014 tarihinde suça sürüklenen çocuğun kullanımında olduğunun tespit edildiği, suça sürüklenen çocuğun atılı suçlamaları kabul etmediği,

soruşturma aşamasındaki ifadesinde “teyzesi......’nun arkadaşı olan soyadını bilmediğ...ile müştekinin arkadaş olduklarını, bu cep telefonunu müştekinin ...’ye verdiğini,... ...’nın kendisine ait cep telefonunu elinden alarak...’in suça konu cep telefonunu getirmesi karşılığında iade edebileceğini söylemesi üzerine gizlice alıp...’e verdiğini, vermeden de bir gün kullandığını” beyan ettiği, mahkemedeki ifadesinde ise bu cep telefonunu teyzesi...'den alıp kısa bir süre kullandığını, teyzesinin tanık olarak dinlenebileceğini belirttiğinin anlaşılması karşısında,

ifadelerinde ismi geçen ...... (...),... ... ve ... isimli kişilerin kimlikleri tespit edilip tanık sıfatıyla dinlenilerek, suça konu cep telefonuna ilişkin bilgilerinin olup olmadığı sorulup, ayrıca müşteki de hazır edilmek suretiyle suça sürüklenen çocuğun beyanında geçen kişileri tanıyıp tanımadığı sorularak, gerekirse suça sürüklenen çocuğun cep telefonunun suç tarihinde olay yerinden sinyal verip vermediği, olay yeri veya yakınında bulunup bulunmadığı araştırılarak,

yapılacak araştırma ve inceleme sonucuna göre deliller bir bütün halinde değerlendirilerek suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve kovuşturma sonucu yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,