KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2020/7925 E., 2021/7203 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Mart 2021
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü: I- Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümler ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazının incelenmesinde ;
Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 143/1 ve 168/1. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılması sırasında hesap hatası yapılarak 1 yıl 8 ay yerine 1 yıl 6 ay hapis cezasına, aynı Kanun’un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sırasında 1 yıl 4 ay 20 gün yerine 1 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından;
suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 31/2. ve 31/3. maddesinin aynı Kanun'un 168/1. maddesinden sonra uygulanması suretiyle aynı Kanun'un 61/5. maddesine aykırı davranılmış ise de sonuç ceza değişmediği için bozma nedenleri yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazının incelenmesine gelince;
Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan da uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeyerek sadece hırsızlık suçundan alınan rapor ile yetinilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2020/7925, K. 2021/7203, 31 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama