Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/8059 K.2020/6501

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanık ... hakkında sanıklar müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde

Sanık hakkında açılan kamu davasının sanığın yakalanamaması nedeniyle tefrik edildiği ve bu nedenle hüküm kurulmadığının anlaşılması karşısında ortada incelenecek bir hüküm bulunmadığından, sanık müdafiinin konusu bulunmayan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Eylemin teşebbüs aşamasında kalmış olması nedeniyle uygulama koşullarının oluşmadığı halde TCK'nın 168. maddesi uyarınca indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

III- Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıkların eylemine uyan TCK'nın 152/1-a maddesinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/4 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının, suç tarihi olan 13/09/2005 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,