Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/8087 K.2021/7284

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılan her nekadar kovuşturma aşamasındaki ifadesinde çevredeki sitelerin kamera kayıtlarını incelediğinde saat 24:00 ve 00:30 arasında aracının yerinde durduğunu 00:30'dan sonra olmadığını fark ettiğini belirtmiş ise de; yine kovuşturma aşamasında bazı sitelerin kamera kayıtlarının saat gece 01:00'den sonra çalışmış olduğunu, hırsızlık anını gösteren bir görüntü bulamadığını, çünkü o kısmı gösteren kameranın önünde bir ağaç bulunduğunu ve ağacın görüntüyü engellediğini, ancak aracın genel olarak orada olduğunu gösterdiğini ve aşamalardaki ifadelerinde ise aracını saat 24:00'da evinin önüne park edip kilitlediğini,

sabahleyin saat 07:30'da aracının çalındığını fark ettiğini belirtmesi ve hırsızlık anını gösteren kamera kayıtlarının da olmadığının anlaşılması karşısında; kuşkudan sanık yararlanır ilkesi gereğince, gece vakti işlenip işlenmediği sabit olmayan hırsızlık suçunun gündüzleyin işlendiğinin kabulü gerektiği düşünülmeden, yazılı biçimde uygulama yapılarak sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 143.maddesinin uygulanmasıyla fazla cezaya hükmolunması,