Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/8222 K.2020/11839

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın suça konu mezara balyoz ve kazma ile zarar verdiği isnad edilen olayda, katılanlar ..., ...’ın kollukta “ sanık ... ile temyiz dışı sanıklar ... ve ...’ı 23.11.2009 tarihinde mezarlığın etrafındaki tarlayı traktörle işlerken gördüklerini, bunun üzerine orman memurlarını alarak araziye geri döndüklerini, araziyi neden sürdüklerini sanıklara sorunca, sanıkların kendilerine saldırdıklarını, orman memurlarının kendilerini ayırdıklarını, akabinde sanıkların mezarı çevreleyen çitin taşlarını balyoz ve kazma ile vurarak kırdıklarını” beyan ettikleri,

orman memuru olarak görev yapan tanıklar ...ile ...ın aşamalarda “ sanık ...’ı araziyi sürerken gördüklerini ancak mezarlığın taşlarını sanıkların kırdıklarını görmediklerini”, dosyada kolluk aşamasında bilgisi alınan Orman Memuru ...’ın ifadesinde “mezarlığın etrafındaki taşları kıran kişiyi görmediğini” beyan ettiği, tanık ...’in kovuşturmada alınan ifadesinde “taşları kimin kırdığını görmediğini” beyan ettiği, sanık ... ile temyiz dışı diğer tüm sanıkların aşamalarda suçlamaları kabul etmedikleri anlaşılmakla, katılanlar ... ile ...’ın suç isnatları dışında mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, hukuka uygun,

kesin ve inandırıcı kanıtların bulunmaması karşısında, sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,