Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/832 K.2020/8181

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin hırsızlık suçuna yönelik ve lehe olduğu; mala zarar verme suçuna yönelik herhangi bir temyiz isteminin bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya kapsamına göre; sanığın müştekiye ait kepçenin deposundan mazot çalmak istemesi, ancak mazot deposunun yerini bulamaması üzerine, aracın yağ deposunun kapağını ve hidrolik yağ borusunu kırması; buna karşılık, görgü tespit tutanağında yakıt deposuyla ilgili herhangi bir tespite yer verilmemiş olması karşısında, bahse konu tutanağı düzenleyen tutanak tanıklarının ve müştekinin deponun koruma altına alınıp alınmadığı,

yakıt deposunun kilitli olup olmadığı ve kilidinin açık bırakılıp bırakılmadığı konularında beyanlarının alınarak sonucuna göre eylemin niteliğinin belirlenmesi gerekirken ve buna bağlı olarak da, olay anında aracın yakıt deposunun kilit sisteminin bulunması ve açık bırakılması halinde, 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun, deponun kilitli olması halinde ise, aynı Kanun'un 142/2-h maddesinde düzenlenen suçun, deponun herhangi bir kilit tertibatının bulunmaması halinde ise, aynı Kanun'un 142/1-e maddesinde düzenlenen suçun oluşacağı gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,