Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/8464 K.2020/9905

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkındaki suçlardan kurulan mahkumiyet hükümlere yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin lehe olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın ekiplerden kaçmak isterken emniyete ait ekip araçlarına çarpması şeklinde gerçekleşen eyleminin kamu malına zarar verme ve trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçlarını oluşturduğu, TCK’nın 44. maddesinde düzenlenen fikrî içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması gerektiği, buna göre de sadece TCK’nın 152/1-a maddesinde tanımlanan kamu malına zarar verme suçundan dolayı cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, ayrıca trafik güvenliğini kasten tehlike sokma suçundan da sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmak sureti ile fazla ceza tayini,