Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/8573 K.2020/5683

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 12/05/2009 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 05/02/2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde sanığın olay yerinde bulunan kalabalığın içerisinde kardeşini gördüğünü ve kardeşinin kavga ettiğini sanarak kalabalığın içerisine karışarak kavgaya dahil olması ve kavgadaki şahıs olduğu zannıyla olay yerine gelen kolluk görevlisi olan müşteki Mehdi Geçimli'yi bıçakla yaralaması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın kasten yaralama eyleminin 765 sayılı TCK'nın 456/4 ve 457/1 maddelerinde tanımlanan.

5237 sayılı TCK'nın ise 86/2. ve 86/3-e maddelerinde tanımlanan suçları oluşturduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7. ve 5252 sayılı Kanun'un 9. maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede, dava zamanaşımı bakımından 765 sayılı TCK'nın 456/4 ve 457/1 maddelerinde düzenlenen müessir fiil suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımın(hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle oluşan 3 yıl 8 ay 23 günlük durma süresi de çıkartılarak) suçun işlendiği 24/01/2005 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 2-Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde sanığın bahse konu yaralama olayından sonra götürüldüğü Soma Devlet Hastanesindeki polis noktasının kulübe camını yumruklamak sureti ile kırması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın mala zarar verme eyleminin 765 sayılı TCK'nın 516/3 ve 522. maddelerinde tanımlanan.

5237 sayılı TCK'nın ise 152/1-a maddesinde tanımlanan suçları oluşturduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7. ve 5252 sayılı Kanun'un 9. maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede, dava zamanaşımı bakımından 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a maddesinde düzenlenen kamu malına zarar verme suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4 maddelerinde belirlenen 12 yıllık dava zamanaşımı lehe olmakla birlikte, hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle oluşan 3 yıl 8 ay 23 günlük durma süresi de eklendiğinde,

gerek 765 sayılı gerekse 5237 sayılı TCK bakımından zamanaşımının dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;