Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/8575 K.2020/11134

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/03/2007 tarih, 2006/700 Esas – 2007/364 Karar sayılı ilamı uyarınca verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nın 141/1 maddesi uyarınca verilmiş olduğu, bahse konu suçun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamına alındığı ve mahkemece 01/03/2019 tarihli ek kararla infazın durdurulmasına karar verildiği nazara alınarak,

yapılacak uyarlama yargılaması sonucunda uzlaşmanın sağlanması halinde bu suçun tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığa ait adli sicil kaydındaki TCK'nın 493/1. maddesi uyarınca verilmiş 1 yıl 6 ay hapis cezasını içeren Nizip Asliye Ceza Mahkemesinin 27/05/2003 tarih ve 2002/226 Esas -2003/224 Karar sayılı ilamın tekerrüre esas olduğu ve bu mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınmasında zorunluluk bulunması,