Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/879 K.2020/3670

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın 15.10.2019 tarihli temyiz dilekçesi ile tüm hükümleri temyiz etmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi’nin 11.11.2019 tarihli ek kararı ile CMK'nın 286/2-a. maddesi uyarınca “başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanmak” suçu yönünden verilen kararın miktar itibariyle kesin nitelikte olması nedeniyle sanığın temyiz isteminin bu suç yönünden reddine karar verildiği, bu ek kararın sanığa 19.11.2019 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, ancak sanık tarafından ek karara yönelik temyiz isteği bulunmadığından, temyizin kapsamının yalnızca hırsızlık suçuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin suçu işlemediğine, verilen kararın öz geçmişi dikkate alınarak kanaate dayalı olarak verildiğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;