Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/8948 K.2020/12049

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Oluşa ve dosya içeriğine göre; katılanın aracını park ederek içerisinde beklediği sırada daha önceden tanımadığı sanığın gelerek aracının sol arka lastiğini elindeki aletle kesmek suretiyle zarar verdiği iddia olunan somut olayda; sanığa suç atmasını gerektirir önceye dayalı bir husumeti bulunmayan katılan ile eşi tanık ...’ın aşamalarda çelişmeyen ve değişmeyen bilgi ve görgüsü, bu anlatımı doğrulayan ve destekleyen yakalama tutanağı ile olay yeri görgü ve tespit tutanağı karşısında; sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmasının itibar edilebilir nitelikte olmadığı gözetilmeden, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2- (1) nolu bozma nedenine göre; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,