Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/9185 K.2020/13069

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1. Sanık ... müdafiinin, müşteki vekili sıfatıyla sanık ... hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinde talimat yoluyla alınan 16.03.2015 tarihli ifadesinde, şikayetçi olduğu halde davaya katılmak istemediğini belirten müşteki ...’ın katılan sıfatı bulunmadığından, sanık ... hakkındaki hükümleri temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla; müşteki sanık vekilinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2. Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

3. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince,

Hüküm tarihinde...Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığa, duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 14.05.2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,