Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/9315 K.2020/6898

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın yokluğunda verilen 27/03/2015 tarihli kararın tebliği için adı geçenin bilinen en son adresi esas alınarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması gerekirken, doğrudan MERNİS adresi ile aynı olan bilinen en son adresine Tebligat Kanun'un 21/2. maddesine göre yapılan gerekçeli karar tebliği işleminin geçersiz olduğu,

öğrenme üzerine yapmış olduğu 27/07/2015 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek, temyiz isteminin reddine ilişkin 27/07/2015 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilmek suretiyle ve sanık ...'ın 27/07/2015 tarihli dilekçesi ile sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinin mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;