Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/9460 K.2020/6165

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve kasten yaralama suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik itirazın Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin 02/09/2015 tarih ve 2015/898 D.İş sayılı kararı ile reddine karar verildiği ve bahse konu kararın itiraz incelemesinden geçmek suretiyle kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede;

1-Katılan sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet ve hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlere yönelik katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümle ilgili olarak uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat ve tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın tüm aşamalarda üzerine atılı suçu tehdit suçunu işlemediğini savunması ve tanık Neriman Kakşa'nın da sanığın tehdit içeren bir söz veya davranışta bulunduğuna dair bir beyanının bulunmaması karşısında; katılan sanık ...'un suç atma niteliğindeki soyut beyanları dışında, sanığın atılı tehdit suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetine yeter nitelikte, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2013/1220 esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında hakaret, kasten yaralama ve tehdit suçlarından dava açıldığı, mala zarar verme suçundan açılmış dava bulunmadığı gözetilmeden, mala zarar verme suçundan ek iddianame düzenlenmesi sağlanmadan, yazılı şekilde bu suçtan beraat hükmü kurulması suretiyle CMK’nın 225. maddesinin 1. fıkrasına aykırı davranılması,