Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/9488 K.2020/15317

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) 5271 sayılı CMK.nun 225/1. maddesine göre, hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil hakkında verilebileceğinin düzenlenmesi karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, iddianamede dava konusu yapılan fiilin bir başka olaya dayalı olmadan bağımsız olarak açıklanıp belirtilmesinin gerektiği, aksine uygulamanın hangi eylemden dolayı dava açıldığı ve hangi iddiaya karşı savunma yapılacağı hususunda karışıklığa neden olacağı, buna göre, iddianamedeki olayın anlatım biçimi ve uygulanması istenen yasa maddelerine göre;

somut olayda iddianamede kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun madde numarasının yazılmasının bu suçtan da dava açıldığı anlamına gelmeyeceği, sanığın kime/kimlere karşı ne şekilde söz konusu suçu işlediğine ilişkin hiçbir anlatımın bulunmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5271 sayılı CMK’nın 170.maddesine uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı gibi, ek iddianamede düzenlenmediğinin anlaşılması karşısında; dava konusu dışına çıkılarak,

5271 sayılı CMK’nın 225/1.maddesine aykırı bir şekilde sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,