Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/9584 K.2020/15112

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılmadan belirlenmesine ilişkin gösterilen dosya içeriğine uygun gerekçeye göre mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki “alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğine” dair düşünceye iştirak edilmemiş; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

I- Sanığın soruşturma aşamasında kollukta alınan 10/08/2014 tarihli ifadesinde, ruhsal dengesinin yerinde olmadığını, daha önce psikolojik tedavi gördüğünü ve ilaç kullandığını beyan etmesi karşısında; atılı suçu işlediği sırada fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını anlama ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini azaltacak derecedeki akıl zayıflığının etkisi altında olup olmadığı, 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığının bulunup bulunmadığı konusunda, Adli Tıp Kurumunun ilgili İhtisas Dairesinden ya da Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden rapor aldırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

II- Kabule göre de