Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/9719 K.2020/16137

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Karar tarihinde cezaevinde bulunup duruşmada hazır edilen diğer sanık ....’ın yüzüne karşı verilen 08/01/2015 tarihli kararda, sanığa yapılan yasa yolu bildiriminde CMK'nın 263. maddesine göre, sanığın bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmediği ve cezaevinde bulunan sanık ....’a sonradan gerekçeli karar tebliğ edilirken, tebliğ edilen karar içeriği okunup, anlatılma suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunduğu,

ancak cezaevi idaresince sanık ... hakkında düzenlenen 16/03/2015 tarihli tebligat belgesi içeriğine göre tebliğ işleminin, CMK'nın 35/3. maddesinde öngörülen usule uygun olmayıp geçersiz olduğu anlaşıldığından, gerekçeli kararın sanık....’a usulüne uygun şekilde (sanığın cezaevinde olması halinde cezaevinde bizzat kendisine okunup anlatılmak suretiyle tebliği, aksi halde sanığın son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek,