Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/9742 K.2020/5774

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk ...’nin, hakkında çıkartılan yakalama emrinin infazı ile 21/01/2014 tarihinde yapılan sorgusu esnasında 18 yaşını doldurduğunun ve savunmasını kendisinin yapacağını beyan ettiğinin, bu suretle kendisine müdafii atandığından haberinin olmadığının anlaşılması karşısında;

müdafiinin görevinin sona ermesi nedeniyle zorunlu müdafiiye yapılan tefhim ve tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, bu durumda suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen hüküm zorunlu müdafiinin yüzüne karşı verilmiş ve verilen bu hüküm zorunlu müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de,

zorunlu müdafiinin temyize hak ve yetkisi olmadığından hükmün suça sürüklenen çocuğun kendisine tebliğ edilmesi gerektiği ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesine göre öncelikle suça sürüklenen çocuğun kovuşturma aşamasındaki ifadesinde bildirdiği bilinen son adresine tebliğe çıkartılması,

ancak bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek tebligatın bu adrese yapılması gerekirken, suça sürüklenen çocuk ...’nin bilinen en son adresine çıkartılan tebligatın iade olması üzerine daha önce usulüne uygun bir tebligat yapılmamış olan bu adrese Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca yapılan karar tebliğinin geçersiz olması gözetildiğinde;