Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/9760 K.2020/15670

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın 07/01/2015 tarihli Kars Kapalı Ceza İnfaz kurumunda alınan ifadesinde sinir hastası olduğunu, psikolojik sorunları olduğuna dair beyanı ve temyiz talebiyle birlikte dosyaya eklenen Kars Devlet Hastanesi Psikiyatri Kliniği psikiyatri uzmanı tarafından düzenlenen 19/11/2014 tarihli raporda, organik olmayan pisikotik rahatsızlığı olduğu, sanığın TCK’nın 32/1. maddesi kapsamında değerlendirilmesinin uygun olduğunun belirtilmesi karşısında;

sanığın işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışları yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı konusunda Adli Tıp Kurumundan ya da Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden rapor alınıp, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 32/1. veya 32/2. maddeleri kapsamında akıl hastalığının bulunup bulunmadığının tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,