Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/9977 K.2021/3712

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;

Hakaret suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 125/4. maddesinin aynı Kanun'un 43/1. maddesinden sonra uygulanması sonuç ceza değişmediği için bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığının gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından suçtan zarar gören kurumun 5271 sayılı CMK’nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığının davadan haberdar edilip delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 233/1 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,