Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/10023 K.2023/4382

...

MAHKEMESİ

Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI

2015/437 E., 2016/43 K. ...

SUÇ

Kamu malına zarar verme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.06.2015 tarihli ve 2015/13706 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, sanığın suç tarihinde Gaziantep Üniversitesi Onkoloji Hastanesinin camına kiremit atarak kırması şeklindeki eylemi nedeniyle kamu malına zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Gaziantep 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli ve 2015/437 Esas, 2016/43 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 152/1-a, 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 51. maddesi gereği cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; hastane camını kırmadığına, bu hususta tanıklarının beyanlarının bulunduğuna, hastane güvenlik görevlilerinin iftira attıklarına, hakkında haksız olarak mahkûmiyet hükmü kurulduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, suç tarihinde Gaziantep Üniversitesi Onkoloji Hastanesinde tedavi görmekte olan babasının vefat haberinin verdiği üzüntüyle hastanenin camına taş atarak kırdığı ve zararı gidermediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2. Sanık üzerine atılı suçlamayı inkâr etmiştir. Hastane güvenlik görevlileri olan tanıklar M.T. ve M.Ç.'nin iddiayı doğrulayan ifadeleri, sanığın yakın akrabaları olan tanıklar İ.D. ve S.B.'nin ifadeleri, kolluk güçleri tarafından tanzim olunan, 11.05.2015 tarihli Olay Yeri İnceleme Raporu, olay yeri fotoğrafları ile aynı tarihli Tutanak dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Savunma tanıkları İ.D. ve S.B.'nin sanığın yakın akrabası oldukları ve ifadelerinde camın kırılma anına dair görgülerinin bulunmadığına ilişkin beyanları nazara alındığında, hastane camının kırılmasına ilişkin dosya içerisinde bulunan tutanaklar, fotoğraflar, camın sanık tarafından kırıldığına dair hastane güvenlik görevlisi olan tanıklar M.T. ve M.Ç.'nin beyanları, sanığın savunması ve tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı,

aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiş, kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli ve 2015/437 Esas, 2016/43 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz