Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/10025 K.2023/4077

...

MAHKEMESİ

Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI

2015/677 E., 2016/113 K. ...

SUÇ

Mala zarar verme HÜKÜM :Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanıklar hakkında Giresun Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.04.2015 tarihli ve 2015/1130 Esas No.lu iddianamesi ile, katılanlar ... ve ...'ın sanıklardan ...'a ait evde oturdukları, katılanlar ile sanıklar arasında söz konusu evde oturmak yüzünden husumet bulunduğu, bu nedenle katılanların evden ayrıldıkları ancak eşyalarını evde bıraktıkları, sanıkların söz konusu evden bir şeyler çıkararak evin önünde yaktıkları, kolluk ekiplerince tutulan 27.03.2015 tarihli olay yeri tespit ve görgü tutanağında.

2 adet ot biçme motoru, 1 adet ağaç kesme motoru, 2 adet bisiklet, 1 adet ilaç motoru, 1 adet tarla çapa motoru, katılan ... ve çocuklarına ait kıyafetler, 1 adet odun sobası, 1 adet bilgisayar ekranı, 1 adet uydu cihazı, tahtadan yapılmış araba garajı, 2 adet dijitürk cihazı, 1 adet elektrik süpürgesi, 1 adet koltuk takımı, 1 adet ilaç atma körüğü, 2 adet tüplü 70 ekran ve 37 ekran televizyon ve 1 adet kaynak motorunun yakıldığının tespit edildiği,

yine 01.04.2015 tarihli tutanakta halı, perde, tabak benzeri eşyaların yakıldığının tespit edildiği iddiasıyla mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a-b, 53. maddeleri gereğince cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Sanıklar hakkında Giresun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarihli ve 2015/677 Esas, 2016/113 Karar sayılı kararı ile, mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 152/2-a, 43/1, 62, 52/2,4. maddeleri gereğince hükmolunan 250 gün adli para cezasının 5.000,00 TL adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların temyiz istemi cezanın usul ve yasaya aykırı olduğu, her bir sanığın birleşip eylemi birlikte yapmışlar gibi değerlendirme yapıldığı, oysa sanıklar arasında eylemi birlikte gerçekleştirme iradesi olmadığı gibi mala zarar verme eyleminin taraflarınca yapılmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılanlar ... ve ...'ın sanık ...'a ait evde ikamet ettikleri, olay tarihinde katılanların evde bulunmadığı bir sırada, tüm sanıkların katılanların evine giderek burada bulunan tüm eşyaları evin önüne çıkartıp yakmak suretiyle mala zarar verme suçunu işlemiş oldukları, sanıkların alınan savunmalarında, her ne kadar üzerlerine atılı suçlamaları inkar etmiş iseler de, tanık ... 'ın katılanların beyanlarını doğruladığı ve sanıklar tarafından söz konusu eşyaların yakıldığını beyan ettiği, sanık ... her ne kadar bu eşyaların kendisine ait olduğunu belirtmiş ise de, sanıkların aynı gün katılanlara ait,

kıyafet ve mutfak eşyası gibi kişisel eşyaları da yakmış oldukları anlaşıldığından, dosyadaki tüm tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların üzerilerine atılı yakarak mala zarar verme suçu işlediklerinin sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanıkların, katılan ... ve çocuklarına ait kişisel eşyaları yaktıkları ve olay yerinde birlikte olduklarına dair 27.03.2015 tarihli olay yeri tespit ve görgü tutanağı, 01.04.2015 tarihli tutanak dosya içerisinde mevcuttur. 3. Sanıklar suçu kabul etmemişlerdir.

IV. GEREKÇE

Tüm dava dosyası kapsamı, 27.03.2015 tarihli olay yeri tespit ve görgü tutanağı, 01.04.2015 tarihli tutanak, tanık beyanları karşısında, sanıkların suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmeyerek haklarında mahkûmiyet hükümleri kurulmasında isabetsizlik görülmediğinden, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.Ancak;

18.06.2014 tarihinde kabul edilip 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi gereğince “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir.

Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir.

Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” hükmü gözetilmeden, adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Giresun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarihli ve 2015/677 Esas, 2016/113 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 32. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun’un 32. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin" şeklindeki ibareler çıkarılarak yerine "5275 sayılı Kanun'un 106. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, infaz aşamasında tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse,

Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, iki saat çalışılması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verileceği, günlük çalışma süresinin, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirleneceği, hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uyulmaması halinde, çalışılan günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamının açık ceza infaz kurumunda yerine getirileceği" ibarelerinin eklenmesi suretiyle,