Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/10095 K.2023/4532

...

MAHKEMESİ

Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI

2015/5 E., 2015/248 K. ...

SUÇLAR

Hırsızlık, resmi belgede sahtecilik ... HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Silifke Cumhuriyet Başsavcılığının 17.02.2015 tarihli ve 2015/317 Esas No.lu iddianamesiyle sanık hakkında katılan ...'a ait sahte kimlik belgesini kullanarak KKTC'ye gitmesi şeklindeki eylemi nedeniyle resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204/1, 53 ve 58. maddeleri ile yine Silifke Cumhuriyet Başsavcılığının 30.03.2015 tarihli ve 2015/690 Esas No.lu iddianamesiyle sanık hakkında katılan ...'e ait cep telefonunu iş yerindeyken konuşmak için alıp, geri vermemesi şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan aynı Kanun'un 141/1, 53 ve 58. maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Silifke 4. Ceza Mahkemesinin, 04.11.2015 tarihli ve 2015/5 Esas, 2015/248 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesinden ek savunma hakkı tanınmak suretiyle hırsızlık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın aynı Kanun'un 142/1-b, 204/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 2'şer yıl hapis cezaları ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... 06.11.2015 tarihli temyiz dilekçesinde, almış olduğu cezaların fazla olduğunu, bu sebeple kararı temyiz etmek istediğini talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihi olan 17.06.2014’te katılan ...‘in çalıştığı aynı iş yerine deneme süreli olarak işe giren sanığın, katılandan gündüz vakti sayılan saat 07.00 sıralarında konuşmak için ... marka cep telefonunu isteyip, bir daha da geri gelmediği, durumun polise bildirilmesi üzerine sanığın suça konu cep telefonunu aynı gün hakkında ek KYOK kararı verilen E.O. isimli telefon işiyle uğraşan kişiye katılan ...’a ait kimliğe kendi fotoğrafını yapıştırmak suretiyle kimlik fotokopisiyle sattığının anlaşıldığı,

sanığın suça konu kimliği kullanarak 26.04.2014 ve 06.07.2014 tarihlerinde Gaziantep Havalimanına girip, 10.04.2014 ve 29.06.2014 tarihlerinde de Mersin-Taşucu-Seka Deniz limanından çıkış yaptığının da anlaşıldığı, suça konu kimliğin aslının temin edilemeyip, fotokopisi üzerinden yapılan kriminal incelemede tetkik konusu belgenin fotokopi olması sebebiyle üzerinde sahtecilik işlemi yapılıp yapılmadığı konusunda menfi ya da müspet beyanda bulunulamayacağı ve söz konusu nüfus cüzdanı fotokopisinin bu haliyle aldatma kabiliyetini haiz olmadığının belirtildiği;

ancak mahkemece yapılan incelemede suça konu kimliğin iğfal kabiliyetinin bulunduğunun tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanık aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunmuş, tanıklar H.C. ve H.C. de sanığın katılan ...'in cep telefonunu almasını doğrulamıştır. 09.01.2014 tarihli Yüzleştirme ve Fotoğraf Teşhis Tutanağı, aynı tarihli Rızaen Teslim Tutanağı ile 15.01.2015 tarihli Uzmanlık Raporu dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Katılan ...'in cep telefonunun 17.06.2014 tarihinde sanık tarafından konuşmak bahanesiyle alınıp, aynı tarihte telefon işi yapan ve hakkında ek KYOK kararı verilen E.O. İsimli kişiye satıldığı anlaşılmıştır. Sanık daha önceden katılan ...'i tanıdığını ve suça konu cep telefonunu satmasını kendisinin istediğini iddia etmiş ise de, katılan aşamalarda sanığı ilk kez çalışmış olduğu iş yerine deneme süreli olarak girince tanıdığını beyan etmiş, tanıklar H.C. ve H.C. de olayı doğrulamıştır. Bu sebeplerle sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde hukuka aykırı bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 tarihli ve 232/250 sayılı kararında açıklandığı üzere, sahtecilik suçunun oluşabilmesi için belgenin nesnel olarak aldatıcılık niteliğinin bulunması ve keyfiyetin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatıcılık niteliğinin varlığını göstermeyeceği, aslı ele geçirilemeyen belgenin hukuki sonuç doğurmaya elverişli nitelikte olmadığı ve aldatıcılık yönünden inceleme yapılması imkânı bulunmadığından, suçun unsurları itibariyle oluşmayacağı;

bu itibarla somut olayda suça konu katılan ... adına sanığın resmi yapıştırılmak suretiyle düzenlenen sahte kimliğin fotokopisinin bulunduğunun ve belge aslının aşamalarda ele geçirilemediğinin anlaşılması karşısında, sanığın unsurları itibarıyla oluşmayan resmi belgede sahtecilik suçundan beraatine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması sebebiyle hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.

4. Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.12.2013 tarihinde kesinleşen ve suç tarihinde infaz edilmemiş bulunan, 2008/975 Esas, 2009/899 Karar sayılı ilamında, birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilâmın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hükümler kurulması sebebiyle hükümlerde hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi Bakımından

Gerekçe bölümünde 4 numaralı bentte açıklanan nedenle sanığın temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan sanık hakkında Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/975 Esas, 2009/899 Karar sayılı ilamındaki 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesi kapsamındaki hırsızlık suçundan verilen 2 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün Tebliğname'ye aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi Bakımından