Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/10167 K.2023/5964

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.05.2014 tarihli ve 2014/7039 Esas No.lu iddianamesi ile sanık hakkında; parktaki katılandan annesini aramak bahanesiyle cep telefonunu istediği, sonrasında suça konu cep telefonu ile olay yerinden uzaklaşması şeklindeki eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157/1 ve 53/1. maddeleri gereğince dolandırıcılık suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Gaziosmanpaşa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2016 tarihli ve 2015/435 Esas, 2016/326 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 141/1, 62, 50/1-a, 52/1-2. maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii süre tutum dilekçesi vererek kararı temyiz etme iradesini ortaya koymuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay günü sanığın parkta olan katılandan konuşmak için cep telefonunu istediği ve cep telefonunu alarak olay yerinden kaçtığının tüm dosya kapsamı ile ... olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2.Sanık 16.04.2015 tarihli celsedeki savunmasında atılı suçu ikrâr etmiştir. 01.05.2014 tarihli Teşhis Tutanağı, 01.05.2014 tarihli tutanak dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği ve sanığa 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinin uygulanma ihtimaline binaen ek savunma hakkı tanındığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun’un 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık tespit edilmiştir.

V. KARAR