Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/10210 K.2023/3081

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Hakkında Kanun'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin, hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 07.04.2016 tarihli ve 2016/16136 Esas numaralı iddianamesi ile sanıkların, katılan ...'ın oturduğu apartmana gündüz sayılan saatte girdikleri, katılana ait dairenin kapısını açmaya çalışırken, apartman görevlisi olan diğer katılan ...'ın sanıkları görmesi üzerine katılana saldırdıkları, sanık ...'in ele geçirilmeyen bıçakla katılan ...'ı basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı, sanıkların bu sırada apartmandan çıkarak kaçmaya çalıştığı, katılan ...'ın sanıkları takip ettiği, hırsızlık eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığından bahisle sanıkların ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 35, 116/1, 119/1-c, 86/2, 86/3-e, 151/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... Anadolu 10.Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2016 tarihli ve 2016/208 Esas, 2016/200 Karar sayılı görevsizlik kararı ile eylemin yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gerekçesiyle dosyanın gönderildiği ... Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.06.2016 tarihli ve 2016/153 Esas, 2016/342 Karar sayılı kararı ile sanıkların hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 35, 62, 116/1, 119/1-c, 62, 151/1, 62, 86/2, 86/3-e ve 62.maddeleri uyarınca sırasıyla 2 yıl 1 ay hapis, 10 ay hapis, 3 ay 10 gün hapis ve 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, her dört hüküm yönünden aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin süre tutum dilekçesi sunmakla yetindiği, gerekçeli kararın tarafına usûlüne uygun şekilde tebliğine rağmen gerekçeli temyiz dilekçesi vermediği anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıkların olay günü gündüz sayılan saat 16.00 sıralarında, katılan ...'a ait evin bulunduğu apartmanın giriş kapısını film kullanarak açtıktan sonra katılana ait dairenin kapısını adli emanete kayıtlı tornavida ile açmak için uğraştıkları sırada, apartman görevlisi olan katılan ...'ın sanıkları farketmesi üzerine hırsızlık eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı, sanıkların kaçmaya çalıştığı, kendilerine engel olmak isteyen katılan ...'ı tornavida ile basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladıklarının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanıklar üzerlerine atılı suçlamaları ikrar etmiş, katılanların soruşturma aşamasında ifadelerinin alındığı tespit edilmiştir. Kolluk görevlileri tarafından tanzim olunan, 13.03.2016 tarihli Olay Yakalama ve Muhafaza Altına Alma Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Dosyada mevcut kolluk tutanakları, katılan ...'ın beyanı, sanıkların ikrarı birlikte değerlendirildiğinde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipleri ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR