Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/10246 K.2021/16929

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, anılan maddenin 3. fıkrasında yer alan “Soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olsa bile etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlarda ... uzlaştırma yoluna gidilemez” hükmündeki “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen” ibaresinin metinden çıkarılması nedeniyle sanığın eylemine uyan TCK'nın 144/1-b. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı,

bu nedenle CMK’nın 253/3. maddesinin uygulanma koşullarının ortadan kalktığı, bu itibarla daha önceden uzlaşmaya tabi olan konut dokunulmazlığının ihlali suçunun da uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla; sanığın üzerine atılı her iki suçtan da uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,