Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/10360 K.2023/3011

A. Katılan Sanık ... ... (...) Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükme Yönelik İnceleme

... 28. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2016 tarihli ve 2014/973 Esas, 2016/53 Karar sayılı kararının katılan sanık ... ... (...) müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, katılan sanık ... ... (...) müdafiinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan ve Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik İnceleme

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8.maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 /1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.11.2014 tarihli ve 2014/43263 Esas no lu iddianamesi ile sanık ... hakkında katılan sanık ...'ye "şerefsiz" demesi sebebiyle hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1 ve 129/3. maddeleri gereğince ve sanık ... hakkında katılan sanık ...'ye ait ikametin camını kırdığı iddiasıyla mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.... 28. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2016 tarihli ve 2014/973 Esas, 2016/53 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine; sanık ... hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125/1 ve 129/3. maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanık ... ... (...) müdafiinin temyiz talebi, kendisi hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığı kararı ile sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükmünü temyiz etme isteğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Kardeş olan katılan sanıklar ... ve ...'in aynı binada komşuları olan katılan sanık ...'nin dairesinin altına gelecek şekilde araçlarını park ettikleri, aracın başına gelen ... ile ...'in araca binip gidecekleri sırada aracın buraya park edilmesi nedeniyle ... ile ... ve ... arasında tartışma çıktığı, bu sırada ... ile ...'in birbirlerine onur, şeref ve haysiyetine dokunacak, küçük düşürecek, rencide edecek şekilde "şerefsiz, şerefsizlik yapma" şeklinde sözler söyledikleri,

karşılıklı hakaret eylemleri nedeniyle her ikisi hakkında da 5237 sayılı Kanun'un 129/3. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği ve ...'nin tam olarak belirlenememekle birlikte muhtemelen cam bir kül tablası veya benzeri bir eşyayı aracın üzerine attığı, ...'in de yerden aldığı taşı ...'nin oturduğu dairenin penceresine atarak kırdığı, yapılan incelemede ...'nin çocuk odası olarak kullandığı yerin dışarıya bakan çift camlı pencere camının dış kısmının kırıldığı, sanık ...'e ait olan otomobilin tavan kısmında 4 cm ebatında çizgi şeklinde bir ezilme tespit edildiği,

tarafların birbirlerinden şikayetçi oldukları ve aralarında uzlaşmanın sağlanamadığı, olayın meydana geliş şekli araçtaki ezilme izi ve ... ile ...'in birbirini doğrulayan beyanları dikkate alındığında suçtan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşılan ...'nin savunmalarına itibar edilemeyeceği ve katılan sanık ...'in baştan beri tutarlı bir şekilde taş atmadığını, camı kendisinin kırmadığını söyleyerek suçlamaları reddettiği, katılan sanık ...'in kendisinin taş atarak camı kırdığını, ...'in taş atmadığını belirterek bu savunmaları doğruladığı anlaşıldığından katılan sanık ... hakkında mahkûmiyetine yeter ölçüde,

savunmasının aksini gösterir şekilde ve mevcut şüpheleri kaldıracak derecede kesin, somut ve inandırıcı delil elde edilememesi nedeniyle hakkında mala zarar verme suçundan beraat kararı verilmesi gerektiği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan sanık ... ... (...) müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR