Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/10419 K.2023/5694

Sanık hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1-Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 13.01.2016 tarihli ve 2016/965 numaralı iddianamesiyle sanık hakkında kurumun bilgisi dışında perakende sözleşme imzalanmaksızın karşılıksız yararlanma kastı ile ... elektrik tüketimi yapıldığı iddiasıyla karşılıksız yararlanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 163/3, 53. maddelerinden cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2-Adana 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.07.2016 tarihli ve 2016/59 Esas, 2016/667 Karar sayılı kararı ile sanığın, karşılıksız yararlanma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde elektrik kullanılması nedeniyle sanık hakkında beraat kararı verilemeyeceğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Suça konu abonenin bulunduğu yerdeki elektriğin sayaçtan geçtiği, tespit tutanağının mühür kırmaya yönelik olup, tüketimin tespitinin engellenmesine yönelik sayaç ile her hangi bir oynama veya sayaç harici bir düzenekten bahsedilmediği, bu suretle sanığın üzerine atılı karşılıksız yararlanma suçunun unsurları itibari ile oluşmadığı kanaatine varılarak sanığın beraatine karar verilmiştir. 2.Tespit tutanağı dosya arasına alınmıştır.

IV. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında ve iddianamede suç tarihinin 17.03.2015 yerine 18.11.2015 şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR