Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/10522 K.2023/8286

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 tarihli ve 9-7-56 sayılı kararında açıklandığı üzere ve kovuşturma evresinde kendisine zorunlu müdafi atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda zorunlu müdafie yapılan tefhim ve tebliğlerin kendisine bağlanan hukukî sonuçları doğurmayacağı, bu durumda zorunlu müdafi sanığın lehine gibi görünen bazı işlemleri yapmış olsa da, örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve sanık tarafından temyiz dilekçesi vermesi hâlinde temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiği gözetildiğinde;

suça sürüklenen çocuk ...'ın 30.05.2016 tarihli celsede yakalama ile savunması alınırken müdafiinin hazır bulunmadığı, suça sürüklenen çocuğun kendisine kovuşturma aşamasında müdafi atandığından haberi olmadığı, suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen 13.06.2016 tarihli kararın mahkemece atanan zorunlu müdafi Av. ...'e tefhim edildiği ve müdafi tarafından temyiz edildiği, temyiz dilekçesinin suça sürüklenen çocuğa tebliğ edildiğine dair bir belgeye dosya arasında ve UYAP’ta rastlanmadığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğa bilgisi dışında temyiz dilekçesi veren Av. ...'in temyizini kabul edip etmediği,

muvafakat ettiği takdirde müdafiin temyizinin inceleneceği, muvafakat vermediği takdirde Av. ...'in temyizinin incelenmeyeceği, kararda belirtilen temyiz süresi içinde muvafakat etmediğine dair dilekçe vermediği takdirde muvafakat vermiş sayılarak müdafiin dilekçesine göre inceleme yapılacağı belirtilmek suretiyle meşruhatlı tebligat çıkarılması,