Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/10824 K.2024/2211

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesine göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmakla ve aynı Kanun'un 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz dilekçesi hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar yönünden itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için hükümlerin incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE,

2- Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 35. maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl 9 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası yerine, hesap hatası sonucu 2 yıl 11 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından ve sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesi gereği hükmolunan 6 ay hapis cezası üzerinden, aynı Kanun'un 119/1-c maddesi gereğince bir kat artırım yapılması sırasında, 12 ay yerine 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi, daha sonraki uygulamalar nedeniyle sonuç cezayı etkilemediğinden bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Adana 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/586 E., 2013/429 K. sayılı ilâmındaki mahkûmiyetine konu suçun doğrudan verilen mala zarar verme suçundan 2.000,00 TL adlî para cezasının miktarı itibariyle kesin nitelikte olması nedeniyle TCK'nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı ve yine adlî sicil kaydında başkaca tekerrüre esas nitelikte sabıkasının bulunmaması nedeniyle sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hâlen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkralarından çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuklar müdafiinin 12.10.2015 tarihli duruşmada lehe hükümlerin uygulanması isteğinin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51. maddesi uyarınca erteleme hükümlerinin uygulanması talebini de içermesi ve suça sürüklenen çocukların daha önce üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmaları karşısında, suç tarihi itibarıyla 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca hapis cezasında erteleme sınırının 3 yıl olduğu gözetilmeden,

suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermedikleri dikkate alınıp tekrar suç işleyip işlemeyecekleri konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek tayin olunan 3 yılı aşmayan hapis cezalarının ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, “...verilen hapis cezasının miktarı göz önünde bulundurulduğunda'' şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile cezaların ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,