Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/10940 K.2023/6616

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 35/son maddesine aykırı olarak sanığın bulunduğu cezaevinde kararın okunup anlatıldığına dair şerh bulunmadan tebliğ edildiği, bu suretle yapılan tebliğ işleminin de geçersiz olduğu, ancak sanığın 21.02.2014 tarihli "Mahkemenizin 2013/281 Esas ve 2014/14 Karar sayılı dosyası ile hakkımda verilmiş olan 1 yıl 8 aylık hapis cezasını Yargıtay nezdinde temyiz etmek istemiyorum.

Bu nedenle bu cezamın onaylanmasını talep ediyorum" şeklinde verdiği dilekçesiyle gerekçeli karardan 21.02.2014 tarihinde haberdar olduğunun kabulü ile karar tarihi itibarîyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra sanığın 05.08.2016 tarihinde kararın kendisine tebliğ edilmediğini infazının durdurulup temyiz hakkının tarafına verilmesini talep ettiği dilekçeyle temyiz isteğinde bulunduğunun anlaşılması karşısında;