Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/10959 K.2023/5204

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan neticeten hükmolunan 2.000,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının, tür ve miktarı itibarıyla kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla ve sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün ise karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

"Katılanın yokluğunda verilen gerekçeli kararın katılanın doğrudan MERNİS adresine çıkarıldığı anlaşılmakla, “MERNİS adresi” ibaresi ile çıkarılan tebligat işleminin usûle aykırı olmasından dolayı, 19.06.2015 tarihinde yapılan tebliğ işleminin usûlüne uygun olmaması" nazara alınarak katılanın öğrenme üzerine verdiği 12.08.2015 tarihli temyiz dilekçesinin 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği süresinde olduğu,

bu nedenle katılanın temyiz isteminin süresinde olmadığı gerekçesi ile temyiz isteminin reddine dair 14.08.2015 tarihli ve 2014/974 Esas, 2015/744 Karar sayılı ek karara yönelik süresinde yapmış olduğu temyiz isteminin kabûlüyle anılan ek karar, kaldırılarak yapılan temyiz incelemesinde; aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun da bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2015 tarihli ve 2014/974 Esas, 2015/744 Karar sayılı kararının katılan tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı ... yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dâhil adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, katılanın temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE,

B. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2014 tarihli ve 2014/6864 Esas No.lu iddianamesi ile sanık hakkında, katılanın kilitli aracından bozuk para çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2015 tarihli ve 2014/974 Esas, 2015/744 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143/1 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereğince hak yoksunlukları uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz istemi; soruşturma aşamasındaki beyanında 16-17 yaşlarında iki gençten şüphelendiğini belirttiği, sanığın bakkal dükkanı işlettiği, haftada iki üç defa mal satışı yaptığı için tanıdığı, sanığa dair kendisine teşhis işlemi yaptırılmadığı, sanığın aracından eşya alması nedeniyle parmak izinin çıkmasının normal olduğu ve sanığın aldığı cezaya ilişkin infazın durdurulmasını talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın olay günü evinin önüne kilitli şekilde ... ettiği aracının camı kırılarak içerisinden 350,00-400,00 TL tutarında bozuk paranın çalındığı, yapılan parmak izi çalışmaları sonrasında katılanın aracının üzerinden sanığa ait parmak izi çıktığı, bu şekilde sanığın 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b,143. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2. Sanık aşamalardaki savunmalarında atılı suçu kabul etmediğini beyan etmiştir. 15.05.2014 tarihli Ekspertiz Raporu dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında atılı suçu kabul etmediği, dosya kapsamında sanık hakkında mahkûmiyete esas alınan ... delilin katılanın aracının sol ön kapı metal yüzeyinden alınan parmak izinin olduğu, katılanın sunmuş olduğu dilekçelerde; sanığı iş gereği tanıdığını haftada iki-üç kez satış yapmak için yanına uğradığını, alışveriş esnasında sanığın parmak izinin araçta çıkmasının doğal olduğunu bildirdiği,

07.05.2014 tarihli soruşturma aşamasında ... olduğu beyanında suçu işleyenlerin 16-17 yaşlarında iki kişi olduğunu belirttiği, böylece katılanın beyanları ile sanığın katılana ait araçta çıkan parmak izine dair makûl bir açıklama getirildiği anlaşılmakla sanığın hırsızlık suçuna dair mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden sanığın atılı suçtan beraati yerine, yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Kabule göre de ; Dosya kapsamında yer ... adlî sicil kaydına göre sanığın kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin bulunmadığının anlaşılması karşısında; “daha önceden kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin bulunması” biçimindeki yasal ve dosya içeriğine uygun olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi ve 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi değerlendirilirken "daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç ... fazla hapis cezasına mahkum edilmiş olması..." ifadesinin de gerekçe olarak kullanılarak hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığı kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR