Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/10972 K.2021/13093

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması,

sosyal incele raporu alınmaması durumunda gerekçesinin kararda gösterilmesi zorunlu olduğu halde, mahkemece 12/11/2015 tarihli duruşmada, “Suça sürüklenen çocuğun savunmasının alındığı oturumda 18 yaşını doldurmuş olduğu görüldüğünden hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmasına yer olmadığına” biçimindeki yetersiz gerekçe ile sosyal inceleme raporu alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143/1. maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken 5 yıl yerine 4 yıl 12 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

3- Konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde, temel cezanın doğrudan 5237 sayılı TCK’nın 116/4. maddesi gereğince belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, önce TCK’nın 116/1. maddesi gereğince 6 ay hapis cezasına ve devamında TCK’nın 116/4. maddesi gereğince 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,