Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/11153 K.2021/18474

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ile mağdur ...’nin kızı olan tanık Dilek’in olaydan 2 ay önce nişanlandıkları, olaydan bir gün önce 21/06/2010 günü sanık ve tanığın tartışarak nişan attıkları, bunun üzerine mağdur ...’nin, kızını 22/06/2010 günü yaşamakta oldukları İsviçre ülkesine götürmeye karar verdiği, sanığın ise tanık Dilek’i telefonla arayarak özel olarak konuşmak istediğini söylediği, tanık Dilek’in de “gel konuşalım” demesi üzerine, sanığın 22/06/2010 günü saat 01.30 sıralarında gece vakti, mağdur ve tanığın birlikte yaşadıkları ikametlerine giderek kapı zilini çaldığı ve tanık Dilek ile konuşmak istediğini söylediği, mağdurun kapıyı açmaması üzerine,

sanığın açık olan balkon kapısından eve girdiği ve tanık Dilek ile konuşmaya çalıştığının anlaşıldığı olayda; tanık Dilek’in soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, sanık ile birbirlerini sevdikleri ve konuşmak için sanığı kendisinin eve çağırdığına dair beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, TCK’nın 116/3. maddesi uyarınca aynı konutta yaşayan aile bireylerinden tanık Dilek’in rızasının bulunduğu ve rıza açıklamasının meşru bir amaca yönelik olduğu nazara alınarak, konut dokunulmazlığının ihlali suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın atılı suçtan beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,