Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/11238 K.2023/9423

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın 28.06.2016 tarihli celseye müdafii ile katıldığı ve müdafii huzurunda asıl mahkemesince savunması alındığı tespit edilmekle tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.01.2014 tarihli ve 2013/2-686 Esas, 2014/19 Karar sayılı kararında belirtildiği gibi hırsızlık suçu 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun onuncu bölümünde “mal varlığına karşı suçlar” başlığı altında düzenlenmiş olup her iki suçun koruduğu hukuki değer kişinin mal varlığıdır. Hırsızlık eyleminde fail zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden tamamını veya bir kısmını almak suretiyle, mağdurun mal varlığına zarar vermektedir. Hırsızlık suçunda suça konu mal, alıp götürülmek suretiyle mağdurun zilyetliği tamamen ortadan kaldırılmaktadır. Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın kendisine ait olan hırsızlık suçunun konusunu oluşturan otomobili, yedek anahtarı ile çalması şeklindeki olayda, suçun konusunu oluşturan malın sanığa ait olması, başkasına ait olmaması sebebi ile sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden, sanığın hırsızlık suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,