Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/11304 K.2021/18468

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kamu malına zarar verme suçu yönünden katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyiz hakkı bulunduğu belirlenen müşteki İçişleri Bakanlığının, duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmediği, yapılan iade işlemi üzerine müşteki İçişleri Bakanlığı vekilinin 17/03/2021 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, müşteki kurumun 5271 sayılı CMK'nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu kabul edilmiş; müşteki İçişleri Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin, sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet kararına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I- Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında zincirleme suç hükümlerine ilişkin TCK’nın 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında bulunan tekerrüre esas ilamlardan, en ağırı olan Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/01/2008 tarihli, 2006/903 Esas, 2008/12 Karar sayılı ve nitelikli hırsızlık suçundan verilen 4 yıl hapis cezasına dair ilamının tekerrüre esas alınması gerekirken, Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/12/2008 tarihli, 2007/55 Esas, 2008/354 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması ve bu ilamda da birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğundan, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/01/2008 tarihli, 2006/903 Esas, 2008/12 Karar sayılı kararına konu nitelikli hırsızlık suçundan verilen 4 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyet kararının mükerrirliğe esas alınmasına, ancak karşı temyiz bulunmaması nedeni ile 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,

5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/12/2008 tarihli, 2007/55 Esas, 2008/354 Karar sayılı ilamına konu kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen 3 yıl 4 ay hapis cezası esas alınarak belirlenmesine karar verilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,