Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/11315 K.2021/20373

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.Ancak; 1-Hırsızlık suçu yönünden; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçu yönünden; hırsızlık yaptıktan sonra kolluk görevlilerince yakalanan sanığın hakkında yapılacak soruşturma ve kovuşturmayı engellemek amacıyla görevlilere kimliği hakkında bilgi verirken adının ...olduğunu beyan ederek gerçek bir kişinin kimlik bilgilerini kullandığı, işlemlerin bu şekilde yürütüldüğü, ancak yapılan araştırma sonucu sanığın gerçek kimliğinin tespit edildiği anlaşılmakla.

5237 sayılı TCK'nın 268. maddesinde düzenlenen suçun oluşması için başkasına ait kimlik bilgilerini kullanmanın da yeterli olduğu gözetilmeden, sanığın TCK'nın 268. maddesinin yollamasıyla anılan Kanun'un 267. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken, suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan hüküm kurulması,