Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/1137 K.2022/12651

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Hizmet binasının giriş kapı camları, vezne kapısı kırılan ve içerideki elektronik eşyalarına zarar verilen Türk Telekomünikasyon A.Ş.'nin özel hukuk tüzel kişisi hüviyetinde bir anonim şirket olduğu, anılan Şirketin "Sermaye yapısında kamu ağırlığı olan" şirketlerden sayılamayacak olması nedeniyle,

ayrıca gerek 406 sayılı Kanunda gerekse diğer kanunlarda Telekom A.Ş.'nin mallarına karşı işlenen suçların Devlet malına karşı işlenmiş sayılacağına dair bir hüküm de bulunmaması karşısında esasen Türk Ticaret Kanunu hükümlerine tabi bulunan ve bu yönüyle temel amacı ticari başarı ve kar sağlamak olan şirketin ticari ve idari hizmetlerini görmeye tahsis edilmiş olan hizmet binası kapıları ile yine bu işlerde kullanılan bilgisayar, monitör, televizyon, telefon gibi eşyalar kamu malı ya da kamu hizmetine tahsis edilmiş eşya sayılamayacağı gözetilmeden, anılan eşyaların kamu malı olarak kabul edilmesi suretiyle;

sanık hakkında uzlaşmaya tabi olan TCK'nın 151/1. maddesi yerine 152/1-a maddesi ile uygulama yapılarak suç niteliğinde yanılgıya düşülmesi,

2) Sanığın suç tarihi itibariyle uzlaşma kapsamında bulunan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunu uzlaşma kapsamına girmeyen mala zarar verme suçu ile birlikte işlediği, 5271 sayılı CMK’nin 253/3. maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsamına girmeyen bir başka suçla işlenmiş olması nedeniyle uzlaştırmanın mümkün olmadığı, TCK’nın 151/1. maddesi kapsamındaki mala zarar verme suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma kapsamına alındığı,

bu nedenle CMK’nın 253/3. maddesinin uygulanma koşullarının ortadan kalktığı nazara alınarak sanık ile müşteki kurum arasında söz konusu Kanun değişikliğine göre, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçları yönünden uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,