Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/11557 K.2024/169

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I) Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılanın soruşturma aşamasında; olay günü akşam saatlerinde ayrıldığı ikametine üç dört saat sonra döndüğünde kendisine ait televizyonun çalınmış olduğunu fark ettiğini beyan ettiği, kovuşturma aşamasında ise eylemin 20.00 ile 23.30 saatleri arasında gerçekleştirildiğini ifade ettiği, sanıkların atılı suçlamaları kabul etmedikleri, UYAP’tan alınan güneşin doğuş ve batış zamanlarını gösteren çizelgeye göre, suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alındığında güneşin batış saatinin 19.54 olduğu, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 6/1-e maddesine göre gece vakti sayılan zaman diliminin saat 20.54'te başladığının anlaşılması karşısında;

şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarının sanıklar lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıkların, katılana ait ikamete, mutfak havalandırma aparatını kırmak suretiyle rızaya aykırı olarak girdiklerinin iddia edildiği somut olayda; sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 116/1, 119/1-c ve 151/1. maddelerinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, süreyi kesen son işlem olan sanıkların sorgularının yapıldığı 21.12.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hâlen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Tüm dosya içeriğine göre; sanıklar ... ve ... hakkında; kiraladıkları araçlar ile Serdivan ilçesinde 15.08.2015 ve 16.11.2015 tarihleri arasında birden fazla kez hırsızlık suçuna karışmaları nedeniyle soruşturma yürütüldüğü, ilçede gerçekleştirdikleri eylemlerden elde edilen suç eşyalarını sanık ...'e sattıklarını beyan etmeleri üzerine yapılan araştırma sonucunda sanık ...'in iş yerinde temyiz dışı hırsızlık konusu bazı malzemelerin ele geçirildiği ve katılana ait ikametten hırsızlık yapanların da sanıklar olduğunun iddia edildiği somut olayda;

sanıkların aşamalarda katılana yönelik hırsızlık suçunu işlemediklerini savunmaları, katılanın sanıklar ile arkadaşlık ilişkilerinden ötürü ara sıra evine geldiklerine dair anlatımları ile tüm dosya kapsamı ve katılanın beyanına göre suça konu eşyanın ele geçirilememiş oluşu nedenleri ile sanıkların atılı suçu işlediklerine dair mahkûmiyetlerine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından, mahkemenin delilleri kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirâk edilmemiştir.