Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/11560 K.2022/13440

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin 10.05.2016 tarihli dilekçesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümleri temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Müştekinin olay günü 12.30 sıralarında evden çıkıp aynı gün saat 19.30 sıralarında eve geldiğini beyan etmesi, suça sürüklenen çocuğun olayın saat 16.00 sıralarında gerçekleştiğini savunması ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alınarak gece vaktinin saat 19.25’de başladığının anlaşılması karşısında; hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde tartışılmadan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 143. ve 116/4. maddelerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 143. maddeleri uyarınca tayin olunan 7 yıl 6 ay hapis cezasının aynı Kanunun 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılarak 5 yıl hapis cezası yerine 5 yıl 2 ay hapis cezasına, devamla aynı Kanunun 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 4 yıl 2 ay hapis cezası yerine 4 yıl 3 ay 20 gün hapis cezası olarak fazla ceza tayin edilmesi,

3-Suça sürüklenen çocuğun eve ....,ile girdiğini savunması, ....,,’un ise suçu kabul etmemesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu ne şekilde birden çok kişi ile işlediği açıklanmadan TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanması,

4- Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi hükümlerinin uygulanmasına yasal olarak engel teşkil eden suç tarihi itibariyle sabıkası bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında, konut dokunulmazlığının ihlali suçunun zarar doğurmaya elverişli bir suç olmadığı da nazara alınarak, anılan Kanunun 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen, “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” öznel (sübjektif) koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken , bu hususun hiç tartışılmaması,