Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/11592 K.2024/782

Sanıklar hakkında kurulan hükümleri; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıklar haklarında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerde, cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplerden olan etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1. maddesinde etkin pişmanlığın, soruşturma sırasında gösterilmesi hâlinde cezanın 2/3'üne kadarının indirileceği öngörülmekle, mahkemece Ceza Genel Kurulu kararları da dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 168/2'de ki 1/2 indirim oranından fazla olacak şekilde alt ve üst sınırlar arasında takdire dayanılarak indirim yapılmasında isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki “1.

No’lu” bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, sanıklar hakkında takdiri inidirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine dair karar yerinde gösterilen ve dosya kapsamına uygun olan "sanıkların olumsuz kişilikleri, suça olan eğilimleri, suç sonrasında ve yargılama sürecinde pişmanlık göstermemeleri, aksine somut delillere rağmen mahkemeyi yanıltmaya ve somut olayı değiştirmeye yönelik çabaları nedeniyle haklarında aynı Kanun'un 62. maddesi uygulanmamıştır" şeklindeki gerekçe yeterli görülmekle, tebliğnamedeki “2.

No’lu” bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, sanıklar hakkında hükümlülüğün yasal sonucu olan hak yoksunluklarına her sanığın işlediği her suç için ayrı ayrı uygulanması gerektiği gözetilmeyerek, tüm sanıklar için ve bir hüküm fıkrası hâlinde belirtilen haklardan yoksun bırakılmalarına karar verilmesi ve sanık ... hakkında da her ceza bakımından ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiği hâlde, kararın sonunda tek bir hüküm fıkrası hâlinde hüküm kurulması, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.