Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/11645 K.2024/630

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dâhil adlî para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/3. maddesi, "Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması halinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz." şeklinde düzenlenmiştir.

Dolayısıyla uzlaşma kapsamında bulunmayan tehdit suçu ile birlikte işlenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1-4. maddesinde düzenlenen ve 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamında kalan konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun, dava açıldığında uzlaşmaya tabi olmadığı ve soruşturma aşamasında yapılan uzlaşma teklifinin bu nedenle geçersiz olduğu, ancak yapılan yargılama neticesinde sanığın tehdit suçundan beraat etmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 116/1-4. maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun 5271 sayılı Kanun'un 253/3. maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla;

aynı Kanun'un 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,